Rut była Moabitką, kobietą spoza narodu izraelskiego. Mimo to jej życie zostało opisane w natchnionej Księdze Rut, która ukazuje, jak Jehowa prowadzi sprawy ludzi okazujących Mu lojalną miłość. Relacja ta nie skupia się na cudach ani nadzwyczajnych wydarzeniach, lecz na codziennych decyzjach, postawie serca i konsekwentnym zaufaniu Bogu. Rut została zapamiętana nie z powodu pochodzenia, lecz z powodu swojej wiary i lojalności (Rut 1:16, 17).

Głód w Judzie i przeprowadzka do Moabu

Z powodu głodu, który dotknął Betlejem w Judzie, Elimelech wraz z żoną Noemi i dwoma synami przeniósł się do kraju Moabu (Rut 1:1, 2). Z czasem Elimelech zmarł, a jego synowie poślubili Moabitki — Rut i Orpę (Rut 1:3, 4). Po około dziesięciu latach zmarli również obaj synowie Noemi, pozostawiając trzy kobiety bez męskiego wsparcia, które w tamtych realiach miało zasadnicze znaczenie (Rut 1:5).

Noemi została wdową w obcej ziemi, bez męża i bez synów, pozbawiona zabezpieczenia na przyszłość.

Powrót do Judy i decyzja Rut

Gdy Noemi usłyszała, że Jehowa zwrócił uwagę na swój lud i dał mu żywność, postanowiła wrócić do Judy (Rut 1:6, 7). Po drodze zachęcała synowe, by wróciły do swoich rodzin, ponieważ nie widziała dla nich przyszłości u swego boku (Rut 1:8-13). Orpa zawróciła, ale Rut postanowiła pozostać z Noemi.

Rut wypowiedziała wtedy słowa, które pokazują jej świadomy wybór:
„Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg — moim Bogiem” (Rut 1:16).
Od tej chwili Rut nie tylko towarzyszyła Noemi, ale jasno uznała Jehowę za swojego Boga i postanowiła należeć do Jego ludu (Rut 1:17).

Rut w Betlejem — początek żniw jęczmienia

Rut i Noemi dotarły do Betlejem na początku żniw jęczmienia (Rut 1:22). Ich sytuacja materialna była trudna, dlatego Rut poprosiła, by mogła zbierać kłosy pozostawione na polach (Rut 2:2).

„Zdarzyło się”, że trafiła na pole Boaza, krewnego Elimelecha (Rut 2:1-3). Boaz zauważył Rut i dowiedziawszy się, kim jest, docenił jej postawę — to, że okazała lojalną miłość Noemi i opuściła swój lud, by przyjść do narodu, którego wcześniej nie znała (Rut 2:11).

Boaz zapewnił Rut ochronę i życzliwość, polecając, by trzymała się jego służebnic i by nikt jej nie niepokoił (Rut 2:8, 9). Rut przyjęła to z pokorą (Rut 2:10). Boaz powiedział do niej:
„Niech Jehowa wynagrodzi to, co zrobiłaś, i niech Jehowa, Bóg Izraela, pod którego skrzydła przyszłaś, by szukać schronienia, da ci pełną zapłatę” (Rut 2:12).

Rut zbierała kłosy pilnie aż do wieczora i wracała do Noemi z tym, co zebrała, dzieląc się także jedzeniem, które otrzymała (Rut 2:17, 18). Zbierała kłosy „aż do końca żniw jęczmienia i żniw pszenicy” (Rut 2:23).

Boaz jako wykupiciel i czyste intencje Rut

Noemi zrozumiała, że Boaz jest jednym z wykupicieli ich rodziny (Rut 2:20). W odpowiednim czasie udzieliła Rut wskazówek dotyczących dalszego postępowania (Rut 3:1-4).

Rut przyszła na klepisko nocą, po tym jak Boaz zjadł, napił się i położył spać (Rut 3:7). Zwróciła się do niego w sposób pełen szacunku i zgodny z obowiązującymi zwyczajami (Rut 3:8, 9). Boaz pochwalił Rut za lojalną miłość i podkreślił, że nie szukała młodszych mężczyzn, lecz postąpiła odpowiedzialnie (Rut 3:10, 11). Jednocześnie wyjaśnił, że istnieje jeszcze bliższy wykupiciel i że sprawa musi zostać załatwiona uczciwie (Rut 3:12, 13).

Rut wróciła do Noemi, a Noemi była przekonana, że Boaz doprowadzi sprawę do końca (Rut 3:15-18).

Sprawa przy bramie miasta i małżeństwo Rut z Boazem

Boaz udał się do bramy miasta i w obecności starszych najpierw zaproponował wykupienie bliższemu krewnemu (Rut 4:1-4). Gdy tamten dowiedział się, że wykupienie wiąże się także z poślubieniem Rut, zrezygnował (Rut 4:5, 6).

Wtedy Boaz publicznie potwierdził, że dokonuje wykupu i bierze Rut za żonę, aby „zachować imię zmarłego” (Rut 4:9, 10). Jehowa pobłogosławił to małżeństwo i Rut urodziła syna, Obeda (Rut 4:13).

Narodziny Obeda przyniosły Noemi pociechę i radość, a kobiety z Betlejem uznały, że Jehowa nie pozostawił jej bez wykupiciela (Rut 4:14-17).

Rut w rodowodzie Dawida

Księga Rut kończy się rodowodem prowadzącym do Dawida (Rut 4:18-22). Dzięki temu widać, że Rut — cudzoziemka, która zaufała Jehowie — została włączona do linii, z której pochodził król Dawid, a później także Jezus Chrystus (Mateusza 1:5).

---