Młodość i uprowadzenie do Babilonu

Daniel był młodym Izraelitą z rodu królewskiego lub szlacheckiego Judy. Jego spokój w życiu został gwałtownie przerwany, gdy wojska Babilonu zdobyły Jerozolimę. Wraz z innymi młodymi, zdolnymi mężczyznami został uprowadzony do Babilonu, aby służyć na dworze królewskim.

Zabrano mu ojczyznę, imię i wolność. Otrzymał nowe, babilońskie imię — Belteszassar — związane z pogańskim bóstwem. Mimo to Daniel nie porzucił wiary w Jahwe.


Próba wierności Jahwe

Na dworze króla Nabuchodonozora II Daniel i jego trzej przyjaciele (Chananiasz, Miszael i Azariasz) zostali poddani edukacji babilońskiej. Mieli spożywać królewskie potrawy, poświęcone obcym bogom.

Daniel postanowił nie kalać się tym pokarmem. Poprosił o prostą dietę z jarzyn i wody. Po próbie okazało się, że on i jego przyjaciele byli zdrowsi i mądrzejsi niż inni uczniowie. Jahwe pobłogosławił ich wierność.


Sen Nabuchodonozora i awans Daniela

Król Nabuchodonozor miał niepokojący sen, którego nie potrafili wyjaśnić magowie i mędrcy Babilonu. Groziła im śmierć. Daniel modlił się do Jahwe, a Bóg objawił mu zarówno treść snu, jak i jego znaczenie.

Sen dotyczył posągu z różnych metali, symbolizującego kolejne światowe mocarstwa. Daniel jasno powiedział, że to Jahwe daje władzę królom i ją odbiera.

Król uznał mądrość Daniela i uczynił go jednym z najwyższych urzędników państwa.


Gdy Babilon chylił się ku upadkowi, Daniel odczytał tajemniczy napis na ścianie podczas uczty króla Belszaccara: „Mene, Mene, Tekel, Parsin”. Oznaczało to, że Babilon został osądzony przez Boga.

Tej samej nocy miasto zdobyli Medowie i Persowie.


Daniel pod rządami Medów i Persów

Nowym władcą został Dariusz Med, który uczynił Daniela jednym z trzech najwyższych zarządców imperium. Jego uczciwość i wierność Jahwe wzbudziły zazdrość innych urzędników.


Daniel w lwiej jamie

Zazdrośni urzędnicy doprowadzili do wydania prawa zakazującego modlitwy do kogokolwiek poza królem. Daniel otwarcie modlił się do Jahwe, jak czynił to zawsze.

Został oskarżony i wrzucony do lwiej jamy. Jahwe jednak posłał swojego anioła, który zamknął paszcze lwów. Daniel przeżył noc bez szwanku.

Król uznał wielkość Boga Daniela i wydał dekret oddający chwałę Jahwe.


Ostatnie lata i śmierć

Daniel dożył sędziwego wieku, służąc jeszcze za panowania króla Cyrusa Perskiego. Otrzymał ostatnie wizje dotyczące przyszłości Izraela i narodów. Biblia nie opisuje wprost jego śmierci, ale ukazuje go jako człowieka wiernego aż do końca.

Czy ten artykuł był pomocny?

Tak
Nie
Dziękujemy za oddanie głosu!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *