Młodość ukształtowana przez prawo i ambicję
Saul urodził się w Tarsie, jednym z ważniejszych miast wschodniej części Cesarstwa Rzymskiego (Dzieje 21:39). Choć dorastał w środowisku silnie przesiąkniętym kulturą grecko-rzymską, jego wychowanie było ściśle żydowskie. Sam później podkreślał:
„Jestem Żydem, urodzonym w Tarsie w Cylicji, ale wychowanym w tym mieście, kształconym u stóp Gamaliela” (Dzieje 22:3).
Był faryzeuszem — członkiem stronnictwa znanego z bezkompromisowej lojalności wobec Prawa Mojżeszowego (Filipian 3:5). Saul nie był biernym uczniem. O swoim zaangażowaniu pisał:
„Przewyższałem wielu rówieśników w judaizmie, będąc nadzwyczaj gorliwym zwolennikiem tradycji moich przodków” (Galatów 1:14).
Ta gorliwość szybko znalazła ujście w działaniach przeciwko uczniom Jezusa Chrystusa. Gdy w Jerozolimie pojawił się nowy ruch wyznawców Chrystusa, Saul uznał go za śmiertelne zagrożenie dla czystej wiary.
Prześladowca, który „siał grozę”
Po śmierci Szczepana rozpoczęła się fala prześladowań. Saul stał się jednym z jej głównych wykonawców:
„Saul natomiast siał grozę w zborze. Wchodził do domów, wyciągał mężczyzn i kobiety i wtrącał ich do więzienia” (Dzieje 8:3).
Nie działał w ukryciu ani z osobistych pobudek. Miał poparcie żydowskich przywódców religijnych i był przekonany, że jego działania są słuszne. Później sam wyznał:
„Uważałem, że powinienem zdecydowanie występować przeciwko imieniu Jezusa Nazarejczyka” (Dzieje 26:9).
Ta droga prowadziła go coraz dalej — aż do Damaszku.
Spotkanie, które podzieliło życie na dwie części
Z listami polecającymi od arcykapłanów Saul wyruszył, by aresztować chrześcijan także poza Jerozolimą (Dzieje 9:1, 2). Jednak to on sam został „zatrzymany”.
„Nagle z nieba zajaśniało wokół niego światło” (Dzieje 9:3).
Głos, który usłyszał, należał do zmartwychwstałego Jezusa. Saul zrozumiał, że walczył nie z ludźmi, lecz z samym Synem Bożym. Oślepiony, bezradny i całkowicie zdany na pomoc innych, przez trzy dni pozostawał w ciemności (Dzieje 9:8, 9). Ten czas był symbolicznym końcem jego dawnego życia.
Gdy Ananiasz położył na nim ręce, Saul odzyskał wzrok i został ochrzczony. Od tej chwili nic nie było już takie samo.
Pierwsze kroki nowego człowieka
Nowo nawrócony Saul nie wycofał się w cień. Biblia podkreśla:
„Zaraz też zaczął w synagogach głosić Jezusa” (Dzieje 9:20).
To wzbudziło zdumienie, a nawet wrogość. Ten, który jeszcze niedawno prześladował chrześcijan, teraz był przez nich chroniony, gdy jego życie znalazło się w niebezpieczeństwie (Dzieje 9:23–25). Już na samym początku swojej drogi musiał uczyć się pokory, cierpliwości i zaufania Bogu.
Apostoł Paweł – sługa wysłany do narodów
Od Dziejów 13:9 Saul zaczyna być nazywany Pawłem. Jego służba nabiera międzynarodowego charakteru. Podróżuje, naucza, zakłada zbory i umacnia współwyznawców. Biblia opisuje liczne miasta, w których działał: Antiochię, Korynt, Efez i wiele innych.
Nie była to jednak droga łatwa. Paweł doświadczał:
- biczowania (2 Koryntian 11:24),
- więzień (Dzieje 16:23),
- rozruchów i zamieszek (Dzieje 19:23–41),
- zdrad i fałszywych oskarżeń.
A mimo to nie tracił gorliwości. O swojej misji pisał:
„Biada mi, gdybym nie głosił dobrej nowiny!” (1 Koryntian 9:16).
Człowiek listów, pasterz zborów
Paweł nie tylko podróżował. Pisał listy, by korygować błędy, dodawać otuchy i wyjaśniać nauki chrześcijańskie. Jego słowa są pełne realizmu i empatii:
„Radujcie się z radosnymi, płaczcie z płaczącymi” (Rzymian 12:15).
Nigdy nie zapominał o swojej przeszłości:
„Chrystus Jezus przyszedł na świat, żeby ratować grzeszników, z których ja jestem pierwszy” (1 Tymoteusza 1:15).
Ostatnie lata – więzień, ale wolny duchem
Pod koniec życia Paweł trafia do Rzymu. Choć jest więźniem, nadal naucza wszystkich, którzy do niego przychodzą (Dzieje 28:30, 31). Pisze listy, które staną się częścią Biblii i będą czytane przez kolejne pokolenia.
W ostatnich słowach zapisanych w Piśmie Świętym pozostawia osobiste świadectwo wiary:
„Stoczyłem szlachetną walkę, ukończyłem bieg, zachowałem wiarę” (2 Tymoteusza 4:7).
Biblia nie opisuje jego śmierci, ale ukazuje człowieka, który do końca pozostał lojalny wobec Boga.
Dodaj komentarz